4 april tot en met 7 juni 2009

‘GETUIGENIS/ZEUGNIS‘
Solotentoonstelling van Marenne Welten.
4 april tot en met 7 juni 2009
Begeleid door de uitgave “ Zeugnis “ van de hand van Marenne Welten.

Vanaf 4 april is in het Museum Marie Tak van Poortvliet in Domburg een bijzondere tentoonstelling te zien van Marenne Welten onder de titel ‘Getuigenis’. Het openingswoord werd gesproken door de heer Heiner Schepers, die tot voor kort de directeur was van Kunsthalle Lingen in Duitsland. De tentoonstelling die in het MTvP te zien is, is daar eveneens te zien geweest. Marenne Welten heeft echter iets zeer bijzonders aan de tentoonstelling in Domburg toegevoegd, namelijk een aantal prachtige monumentale muurtekeningen. Dit is onder andere zo uitzonderlijk omdat zij gewoonlijk op zeer klein formaat de wereld om haar heen vastlegt. Naast de transparante kleuren en de tere tekening benadrukt het formaat de open kwetsbare uitstraling van haar werk.
In het MTvP laat zij zien dat zij de kwetsbaarheid en het poëtische van het leven ook op een monumentale wijze aan ons kan openbaren.

De vele kleine tekeningen, de muurtekeningen en het unieke beeld in de tuin vormen samen een krachtig statement van de in Middelburg wonende en werkende kunstenares. Een passend begin van het seizoen en van het MTvP als gecertificeerd museum.

Marenne Welten

De periode rond de tentoonstelling in De Kabinetten van de Vleeshal (Middelburg 2001) tekent zich door gouaches en olieverftekeningen, voornamelijk mensfiguren, centraal geplaatst op het papier. De periode hierna maakte ik schilderijen van lege interieurs die op de een of andere manier mij raakten. De fascinatie voor lege kamers, meubilair en achtergelaten voorwerpen. De veranderingen die er plaats vinden in de loop der jaren. De lagen die zich vormen. In het Von Der Heydt Museum (Wuppertal 2004) was de serie te zien 'Room of the Psychologist'.

  Voor het Museum Kurhaus (Kleef 2006) voerde ik het project 'Expedition' uit. Omdat ik in die periode gefascineerd was door lege ruimtes was mijn uitgangspunt als vanzelfsprekend het schilderen van de tentoonstellingszalen en andere ruimtes van het museum. Maar er gebeurden andere dingen: de lege interieurs op mijn doeken en tekeningen raakten bevolkt met figuren en voorwerpen uit het verleden, heden, het museum en mijzelf.
 
Interieurs, hoe leeg ze ook zijn, staan altijd in verhouding tot de mens. Ze zijn de afspiegeling ervan. Bij het binnentreden wordt de ruimte gekleurd. Onbevangen een ruimte betreden of te verlaten lijkt onmogelijk door de vracht aan emotionele bagage die een mens met zich meezeult.
Wanneer het tot je doordringt op welke wijze een mens een ruimte benadert en waarneemt, de vele lagen die voor het werkelijke beeld liggen, dan begrijp je eigenlijk niet dat een mens uberhaupt nog in staat is iets te 'zien'. Het zijn deze werelden die in elkaar overvloeien, waardoor ze nauwelijks nog ontwarbaar zijn, die ik zichtbaar heb willen maken.
 
In het recente werk, Kunsthalle Lingen (najaar 2008), vallen alle elementen samen:
de interieurs, de figuren en voorwerpen.
Als attributen uit verschillende toneelstukken spelen ze samen in een theater. Als een puzzeltocht probeer ik dit theaterstuk (ofwel het leven zoals ik dat ervaar) te onderzoeken en in kaart te brengen. De orde in de wanorde.
Het accent ligt niet op het logische maar op het absurde aspect. Niet chronologisch maar in delen en fragmenten. In lagen en ondersteboven. Zichtbaar en verborgen.
Het leven wikkelt zich af in het werk en laat zich daarin aflezen.
Als een slangenhuid blijft het achter.

  Marenne Welten 20 juni 2008